26-28 tydzień ciąży - wypadek i inne przypadłości.

 "Stopnie bólu"

Dawno nie pisałam. Dlaczego? Okazuje się, że przytulanie się do schodów nie ma najprzyjemniejszych skutków. Niecałe 2 tygodnie temu chcąc zejść na dół w celu zdążenia z mdłościami we właściwe miejsce i na mojej drodze stanęły chody, a właściwie ja im stanęłam na drodze, ponieważ poślizgnęłam się i je obiłam (biedne schody). Oczywiście według niezmiennych praw wszechświata musiałam się uderzyć w najbardziej bolesne miejsce, czyli upadłam na kant stopnia dołem pleców (jeszcze część pleców ;) ) i obiłam moją i tak już wołającą o pokój na Ziemi miednicę. Wynik tego był dość smutny (kto by się spodziewał?) i przez kilka dni nie byłam prawie w stanie chodzić, ani też nie było żadnej pozycji, w której bym nie jęczała z bólu. Mój M okazał się po raz kolejny wspaniałym człowiekiem i budził się w nocy (przy mojej pomocy) aby mnie przewrócić na drugi bok (tak mniej więcej co godzinę trzeba było, bo dłużej nie wytrzymywałam na jednym boku). Dobrze podsumował moje wyczyny stwierdzając, że kobiety w ciąży w sumie mają dobrze, bo przecież normalnie jęczą tylko od czasu do czasu i to facet musi się postarać, a w ciąży mogą cały dzień ;) Aż żałowałam, że nie mogłam się śmiać.
Dziś już jest pawie dobrze, tzn. ból wrócił do swojej normy codziennej i miednica pozawala mi na przemieszczanie się (nawet po schodach, a co!).

Pierwsze "prawdziwe" skurcze

Mam pytanie do mam: kiedy miałyście pierwsze bolesne skurcze? Wczoraj od około 10 aż do wieczora męczyły mnie bolesne skurcze, co mniej więcej 20-30 minut (na początku), a potem 40-50 minut. Wieczorem osłabły i nie wiem, czy był to wynik nospy, czy też może po prostu przeszło i nie wiem, czy jest się czym martwić. Bąbelek po ustąpieniu bólu zaczął radośnie fikać, co mnie ucieszyło, bo mam nadzieję, że stres minął. Ból nie był przerażający (aczkolwiek wiem, że to tylko wstęp) ale było dość nieprzyjemnie. Mój lekarz jest na urlopie i tutaj z poradami męczyłam teściową-położną. Najprawdopodobniej były to skurcze przepowiadające, ale czy nie za wcześnie na nie? Czy to już Bąbelek się szykuje do wyjścia? Jeszcze niech posiedzi w ciepłym. Na dworze takie mrozy, że młoda jeszcze nie wie, do czego się spieszy ;)

24-25 tydzień ciąży - pierwsze skurcze i.. "ale siara".

Ale się "zaśliniłam"

Na początek wydarzenia z dnia wczorajszego. Wstaję sobie grzecznie rano (pomimo niedzieli nawet całkiem wcześnie rano - o 7, ponieważ szykowaliśmy się na chrzciny), idę do łazienki i szykując się do mycia spoglądam na dekolt, a tam... trzy zaschnięte ścieżki, jakby ślimak mi przeszedł po biuście. Pierwsze o czym pomyślałam, to "ależ się zaśliniłam". Trzeba byłoby być nie lada wyczynowcem, żeby coś takiego osiągnąć, więc stwierdziłam, że moja teoria jednak nie jest zgodna z prawdą. Po chwili dysputy z samą sobą i szczegółowej analizie śladów (niczym Sherlock Holmes ;) ) doszłam do wniosku, że to nie ja się zaśliniłam, a moja pierś. Takie to (prawie) noworoczne zaskoczenie. Myślę, że wszystkie mamy wiedzą, skąd się bierze owa "siara" , a dla tych kobiet (i "ciekawskich" mężczyzn), które jeszcze nie wiedzą, zapraszam tu.

Pierwsze skurcze i zabawy pęcherzem

Od kilku dni nawiedzają mnie albo Braxton Hicks, albo "Pan Alvarez". Są to skurcze, które występują u mnie w szczególności w nocy, nie regularnie. Cały brzuch mi wtedy twardnieje i o ile na początku były bezbolesne, o tyle dziś w nocy odczucie było porównywalne do delikatnego bólu przed miesiączką (jakby moje były tak delikatne, byłabym szczęśliwszą kobietą ;) ) z dość dużym dyskomfortem. W tym tygodniu prawdopodobnie wybiorę się na badania i do lekarza (zależy od terminów) i zapytam czy wszystko jest ok i po prostu jestem zbyt wrażliwa, czy też dzieje się coś niepokojącego.

Odnośnie rozwoju malucha: Mała Bąbelińska znalazła sobie ostatnio nowe hobby: zabawę pęcherzem. Ona świetnie się bawi kopiąc sobie napompowaną piłkę, a ja staram się cisnąć zwieracze z całych sił, aby nie popuścić. Mam wielką nadzieję, że wytrzymają do końca ciąży i nie puszczą w najmniej odpowiednim momencie.
Jak narzekać, to na całego. Nogi nie przestają mi puchnąć i cieszę się, że mój M jest masażystą (chociaż niewiele masaży jest wskazanych podczas ciąży, to jednak te, które zostają dają wielka ulgę), a miednica sprawia, że czasem po schodach wchodzę na czworaka. To tak w skrócie z tych mniej przyjemnych doświadczeń.
Z tych przyjemnych: brzuch mi skacze niczym galaretka z poprzedniego postu przy ruchach bąbelka, co jest wciąż dziwacznym aczkolwiek bardzo przyjemnym uczuciem :) Chyba nigdy się do tego nie przyzwyczaję ;) Za to zdążyłam się przyzwyczaić już do tego, że jestem w ciąży. Nawet w snach już zawsze jestem w tym stanie ;)
Tyle z obecnego dziennika pokładowego :)

"Pokątna" galaretka czyli spełnianie zachcianek ciążowych.

Dziś krótko i prosto :)
Myślę, że wszystkie ciężarne miały jakieś swoje bardziej lub mniej wyszukane zachcianki. Mnie dopadła chęć na zrobienie deseru, który byłby prosty,a jednak, żeby wyglądał bardziej efektownie. Kiedyś na jednej ze stron znalazłam pomysł na galaretkę, która została zrobiona pod kątem (niestety nie mam już linku do tego portalu). Pomysł mi się bardzo spodobał i postanowiłam wykonać swoją jego wersję :) Serdecznie zapraszam do przeczytania bardzo prostego (chociaż niestety czasochłonnego) sposobu wykonania i obejrzenia efektów (wybaczcie mi słabą jakość zdjęć, ale sprzęt i moje jakże wysokie umiejętności fotograficzne nie pozwalają mi w tym momencie na wyższą jakość). Smak już musicie sobie wyobrazić :)

Do wykonania potrzebujemy:
2 różne galaretki
1 małą śmietanę 30%
cukier (najlepiej cukier puder)

blender lub mikser
kieliszki (lub inne naczynie, w którym później podać nasze "dzieła")

miski (do uzyskania efektu "pod katem")

1. Znalazłam odpowiednie miseczki, w których umieściłam kieliszki i szklanki do drinków. Miseczki muszą pozwalać na stabilne ułożenie naczynia do galaretki pod odpowiednim kątem (jaki to kąt, to już zależy tylko od nas).

2. Galaretkę nr 1 rozpuściłam w gorącej wodzie zgodnie z instrukcją i wlałam do naczyń, jak jest to pokazane na zdjęciu poniżej, a następnie zostawiłam do całkowitego ostygnięcia i ścięcia się galaretki.

3. Następnie rozpuściłam drugą galaretkę i zostawiłam do ostygnięcia w garnku. 

4. Jak galaretka nr 2 zrobiła się chłodna i nie miałam już obaw o to, że rozpuści tę pierwszą, przechyliłam naczynia w drugą stronę i wlałam w ten sam sposób, co pierwszą.

5. Po zastygnięciu drugiej galaretki zrobiłam bitą śmietanę (cukier puder + śmietana + blender - myślę, że nie ma co się tutaj nad tym rozwodzić ;) ) i wypełniłam nią powstały między galaretkami klin.
6. Pozostała dekoracja wg. własnych upodobań. Ja akurat miałam fantazję na spiralkę z pisaka do ciast ;) ) i oto efekt:

Smakowało wszystkim domownikom :) Smacznego!

22-23 tydzień ciąży, czyli święta i sylwester w ciąży

Po małym urlopie od pisania wracam i nadrabiam zaległości. Dziś trochę o różnościach.

O czym marzy przyszła mama?

Marzenia są raczej prozaiczne niż wyniosłe. Przynajmniej moje, bo za innych wypowiadać się nie mogę. Odejdźmy od wyniosłej chęci "pokoju na świecie". Mi osobiście wystarczy pokój dookoła mnie i całkiem ładny pokój do mieszkania :) Oczywiście nie pogardzę pokojem na świecie, lecz uważam, że gdyby każdy zaczął od swojego otoczenia, to w sumie wyszłoby na cały świat, prawda?
Wracając do marzeń. Moje często skupiają się na prozaicznych rzeczach typu kawa lub ryba. Dobrze się składa, bo w święta ryb można było się objeść. Sposób na kawę mam następujący: łyżeczka kawy, łyżeczka kakao i całe mnóstwo mleka (co najmniej pół kubka). Kawowy smak gdzieś tam jest, a jest to zdrowsza wersja tegoż napoju. Jedno z głównych marzeń ostatnich tygodni to... fryzjer! Jestem przesądna i nie ścinam włosów w czasie ciąży, a że już tuż przed ciążą powinnam się wybrać w to zacne miejsce, to teraz jest to najczęściej przewijająca się myśl. Moje włosy wyglądają "mniej więcej" tak ( ;) ):

 Ciesze się jednak, że w modzie są włosy ombre. Jak je uzyskać? Wystarczy nie farbować przez kilka miesięcy xD Mi tam one się nie podobają jakoś szalenie, ale cieszę się, że akurat w momencie, kiedy schodzę z koloru, takie wielkie odrosty są modne :) To bardzo pomocne :P

Święta i "ekstra podróże"

Ciekawy jest fakt, że w tym roku ewidentnie bardzo chciało mi się świąt i świątecznej atmosfery. Zazwyczaj za nimi nie przepadam. Hmm.. syndrom wicia gniazda?
Ze względu na okoliczności Wielkanocy 2014 (to już tak blisko? szok), w tym na wigilię wybraliśmy się do moich rodziców oddalonych od nas o 200 km. Opchałam się jak dzika świnia xD I nie przesadzam.
"Klu" programu świątecznego okazał się pierwszy 25 grudnia, kiedy to mięliśmy szybko i sprawnie busem o 15.20 wrócić do domu, niestety spóźniliśmy się kilka minut i mogliśmy autobusowi pomachać, jak odjeżdżał z przystanku. Po rzewnym rozstaniu wróciliśmy z powrotem przez całą linię metra do moich rodziców i tak oto pierwsze 2 godziny tego dnia zostały zmarnowane, chociaż jestem wdzięczna pomysłodawcom monitorów z wiadomościami w wagonach - jakkolwiek "wspaniałe" by nie były (świetny zapychacz czasu podczas 80 minut spędzonych w pociągu).
Kolejnym sposobem powrotu był pociąg o godzinie 20.30. Wyszliśmy odpowiednio wcześniej, aby na spokojnie zdążyć. Dotarliśmy na czas! (uf) Wyjechaliśmy i... nieopodal jednej z miejscowości na trasie, poprzedni pociąg miał wypadek co oznaczało dla nas dodatkowe 3 godziny postoju (hura!). I tak oto zamiast o godzinie 19, w domu byliśmy o 2.30. Tyle wygrać xD Pozytywem było to, że w pociągu było bardzo mało ludzi i mogłam sobie pospać.

Sylwester w ciąży - nerd party :)

Nasz sylwester był bardzo pozytywny. Spędzony w doborowym towarzystwie znajomych i ciekawych gier planszowych :) Nie porwaliśmy się na Ryzyko stwierdzając, że jest to za długa gra i nie skończymy przed północą (jakaś mała przerwa na fajerwerki by się przydała w końcu), więc część z nas przysiadła do Gry o tron, która okazała się być znacznie bardziej wymagająca i... nie dokończyli jej przez całą noc :P
Impreza była pod znakiem party hard, gdzie alkohol lał się strumieniami (o ile strumieniem można nazwać kałużę) i chwilę przed północą zorientowaliśmy się, że wypadałoby może jakiegoś szampana (moje jeszcze niesfermentowane wino marki tymbark nadało się do tego celu idealnie) otworzyć i wyjść na dwór pooglądać sztuczne ognie. Po wyjściu okazało się, że kryzys jego mieszkańców ominął i wszędzie huczały petardy. My ciesząc się z ich szczęścia, mogliśmy pooglądać wiele pięknych błysków. Noc oraz następną dobę spędziliśmy nad planszówkami. Ach... jak cudownie, że jedna z osób miała Magię i Miecz (i to w starym wydaniu)... To była zaciekła walka. Mój ork dzielnie się spisywał lecz niestety czarnoksiężnik w pewnym momencie "jechał" po wszystkich równo i gdyby wróżce nie udało się dojść do korony władzy, zostałaby z niej taka sama miazga, jak z mojego dzielnego orka. Sądzę, że następnym razem wezmę tą postać: ;)

Z nowo poznanych gier, polecam mocno planszówkę Tzolk'in:

Bardzo pomysłowa i pozwala na stworzenie wielu strategii zwycięstwa. Bardzo dobre ćwiczenie na przedsiębiorczość.

Tym miłym akcentem, kończę dzisiejszego posta i już zapraszam do nowego - z przepisem na ciekawą formę galaretki (taka tam ciążowa fanaberia).

21 (23?) tydzień ciąży - ciąża to taki piękny czas w życiu kobiety?

Rzeczy do zrobienia się mnożą i mnożą. Powinny się dodawać, ale mam wrażenie, że coś im się pomyliło. Może ktoś powinnam im zaaplikować jakiś środek antykoncepcyjny?
W związku z moim zabieganiem uraczę Was drodzy czytelnicy fascynującą historią o bojlerze. Kiedy człowiek ma wszystko pięknie poukładane i zaplanowane co do minuty, to zawsze coś musi wyskoczyć, prawda? Tak to w zeszłym tygodniu nawiedziła mnie grypa żołądkowa, która mnie wykluczyła z życia na 2 dni plus jeden na odespanie "przewymiotowanych" nocy, ale o tym później. Ja wszystko rozumiem: praca, szkoła, niezapowiedziani goście, ale jak w Twoim super poukładanym życiu psuje się bojler, który nagle stwierdza, że nie - nie będzie ciepłej wody, to może to przelać czarę goryczy, w szczególności, jak na głowie masz ilości tłuszczu nadające się do zrobienia Przysmaku Świętokrzyskiego (w ciąży muszę myć głowę prawie codziennie, co, jak można się domyślić jest dość upierdliwe), a za chwilę musisz być w trzech innych miejscach poza domem, gdzie Cię będą widzieć ludzie. Jednak na szczęście moje frustracje nie trwały długo, ponieważ bojler się jednak namyślił i tuż przed "godziną zero" z kranu popłynął kojący wrzątek. Dzięki temu doprowadziłam włosy do porządku i mogłam działać dalej (chociaż po głębszym przemyśleniu, mogłam jednak zrobić ten Przysmak... albo chociaż frytki ;) )
Nawiązując do powyższych rozważań stwierdzam, że w ciąży najpiękniejsze (oprócz względów moralnych oczywiście i tzw. "efektów końcowych") w tej całej fizyczności są piersi, które (oprócz tego, że stają się niebotycznie wielkie) zrobiły się wspaniale okrągłe. Cała reszta mnie jakoś nie pociąga. Może dlatego, że bekam jak żul pod monopolowym i chodzę coraz bardziej jak kaczka. W komplecie z ogólnym samopoczuciem i mdłościami daje to dość nieciekawy obraz całości.

A tak wygląda mój brzuch w obecnym czasie:)

Wizyta u lekarza

Po tej jakże intrygującej historii czas przejść do rzeczy. 21 tydzień ciąży minął mi wyjątkowo pracowicie (i nie zapowiada się na zwalnianie tempa, co mi osobiście się podoba :) ) Spowodowało to lekkie opóźnienie w owej notce, ale nie sztuką jest napisanie byle czego oby szybciej, prawda? :)
Wizyta u lekarza i
W czwartek byliśmy u lekarza i badania wyszły dobrze, co nas bardzo cieszy, jednak mam pewną zagwozdkę. Który jest to tydzień ciąży? Wg. okresu wychodzi 23, a według wymiarów z usg 21 tydzień. Moim zdaniem wymiary z usg są dużo bardziej wiarygodne, ponieważ pokrywają się z wynikami usg od początku ciąży. Nie zmienia to faktu, że lekarz wciąż upiera się przy wpisywaniu tygodnia ciąży zgodnego z datą ostatniego okresu. Czy już wspominałam, że w moim przypadku zdarzają się one co miesiąc albo co trzy? Czy wspominałam również, że podana lekarzowi data okresu była taka "mniej więcej"? Ponieważ w owym czasie zaprzestałam wyliczanie dni okresu, owulacji i całej reszty, nie zapisałam nigdzie dokładnej daty (ot takie rozluźnienie obyczajów i to całkiem przyjemne). Pamiętałam tylko, że było to jakoś w tym okresie. Ciekawe, co powiedziałby lekarz, jakbym nie podała daty miesiączki... Musiałby liczyć datę z usg. Może to jest metoda? ;)
Podsumowując wizytę, mała ma już 19 cm (!) i 395 gram co oznacza, że całkiem duża babka z niej już :) Do tego fika koziołki jak szalona, czasem nawet budząc mnie w nocy. Jest to bardzo przyjemne uczucie to trzeba przyznać.

Wielki (i coraz większy) "bunio" i "zachciewajki"

To, że brzuch (który z moim M zwykliśmy nazywać czule "bunio") mi rośnie, to żadna nowość, ale zachcianki ciążowe stają się czasem bardzo dziwne. Np. dziś malując paznokcie tak mi się podobał zapach lakieru do paznokci, że z trudem powstrzymywałam się od wąchania go (wszak do najzdrowszych to to zajęcie nie należy) i do tej pory co jakiś czas podstawię sobie rękę pod nos.
W kwestiach spożywczych króluje u mnie kawa, której wcześniej nie piłam prawie wcale, a teraz mogłaby mi zastąpić wodę. Ze względów zdrowotnych kawę robię z dużą ilością mleka i sypię pół na pół kawy i kakao. Dzięki temu jest nadal zachowany gorzki smak, a kakao z mlekiem zapobiegają wypłukiwaniu magnezu i wapnia (wystarczą mi skurcze w łydkach te, co mam do tej pory - więcej mi nie potrzeba).

Poniżej wstawiam obiecane niektórym moim czytelnikom zdjęcie Całkiem Młodej Mamy w 21/23 (w zależności od sposobu liczenia) tygodniu ciąży w mojej przecudownej sukience, którą kiedyś kupiłam za całe 3 złote na ciuchach:

Wybaczcie te kiczowate ramki, ale jakość zdjęcia robionego domowym sprzętem w naszym pokojowym zaciszu nie powala i w ten sposób chcę to jakoś zatuszować ;) (Chociaż bardzo dziękuję mojemu M za cierpliwość w pstrykaniu tysiąca zdjęć - w każdym mi się przecież coś nie podobało)

Rajstopy i pończochy? Które nosić w ciąży? 20 tygodni ciąży - test różnych opcji.

Kobieta w spodniach? - Nie ze mną te numery ;)

Jak już niektórzy z Was wiedzą, nie noszę spodni. Źle się w nich czuję. Uważam, że są niewygodne, a do tego mój brak tyłka jako takiego (moje "boczki" wystają dość intensywnie i pod pewnym kątem wygląda to jakbym miała 2 tyłki, jeden nad drugim) się w nich uwydatnia. Poza tymi oczywistymi względami, ważny jest fakt, że spódnice i sukienki są niesamowicie kobiece i wygodne :) Szczególnie w zimie, gdy zimny materiał spódnicy nie przylega do ciała (w przeciwieństwie do bardziej lub mniej obcisłych spodni), są one wyjątkowo przeze mnie lubiane.
Odchodząc od dyskusji na temat wyższości tej lub innej części garderoby, zbliżam się do tematu głównego dzisiejszego posta. Materiał zbierałam przez 20 tygodni ciąży i będę zbierać nadal.

Co oznacza "DEN" na opakowaniu rajstop?

Zacznę od tego zagadnienia, aby wszyscy mogli ze znaczną łatwością zrozumieć cały post. Wartość "DEN" oznacza wagę 9000 metrów przędzy, z której są wykonane rajstopy. I tak np. 5 den oznacza, że 9000 metrów włókna ma masę 5-ciu gram (niesamowite, prawda?). Standardowe rajstopy cienkie mają około 20 den (przykład: cienkie rajstopy), ale zdarzają się też ultra cienkie o grubości 6 den (przykład: bardzo cienkie rajstopy). W tych grubszych górują rajstopy 40-60 den (przykład: klasyczne grube rajstopy) lecz i tutaj technologia sprawia, że pojawiają się na rynku coraz "grubsze" wyroby sięgające od 100 do nawet 600 den (przykład: grube i bardzo grube rajstopy). Te ostatnie zawstydzają nawet niektóre spodnie podczas zimy :)

Rajstopy i pończochy w pierwszej połowie ciąży

Rajstopy "zwykłe"

Od paru lat, niezmiennie noszę rajstopy w rozmiarze 3. Są to w 90% przypadków rajstopy o grubości co najmniej 40 DEN. Cienkie rajstopy noszę od święta, ponieważ bardzo szybko się drą i oczka w nich "idą" w tempie Uruk-hai goniących hobbitów. W tych grubszy wersjach oczko zazwyczaj można zalakierować, aby jakoś "donosić" rajstopy do końca dnia (jeżeli jest ono w widocznym miejscu) lub aby ponownie je móc założyć. Polecam lakiery bezbarwne, ponieważ każdy z nich przesiąka przez rajstopy i zostawia ślad na nodze, a czerwona plama na udzie nie jest najbardziej seksownym widokiem świata (szczególnie gdy nie posiada się zmywacza do lakieru w okolicy). Chociaż sądzę, że np. w Japonii znaleźliby się fetyszyści tego typu widoków. Mają tam m.in. automaty z używaną bielizną (polecam wejść w link) i dość hmm.. oryginalne programy telewizyjne, to kto wie, na co jeszcze ich stać.
Wracając do rajstop, jestem wielką fanką rajstop tzw. firmowych. Jest ogromna jakościowo różnica pomiędzy rajstopami firmy Gatta, Mona czy Gabriella (nawet, jeżeli nie są to najdroższe marki na polskim rynku), a rajstopami typu "taniocha". Te drugie niestety często się "kołtunią" (tzn. pojawiają się na nich kulki jak na swetrach) i zaciągają.
Na początku ciąży nie miałam problemu z zakładaniem swoich starych rajstop.Około 10 tygodnia, niektóre "trójki" zaczęły mnie cisnąć (w szczególności te po 100 i więcej den) i dobrym pomysłem okazało się opuszczanie ich niżej. Na dłuższą metę jednak nie jest to najlepsze i najwygodniejsze rozwiązanie. W takim wypadku polecam kupno rajstop o rozmiar (lub dwa jeżeli myślimy ekonomicznie i mają nam starczyć na dłużej) większych. Tutaj aż żal byłoby nie wspomnieć o cudownych rajstopach firmy Sesto Senso:

Co takiego mnie w nich zaskoczyło? Gumka! Gumka o strukturze innej niż w wyrobach np.Gatty, która mnie nie uciska i nie powoduje tworzenia wałeczka w miejscu zakończenia rajstop.
I te kolory! 21 kolorów! Cudo!
P.S. Szczerze mówiąc firma Sesto Senso wcześniej kojarzyła mi się tylko i wyłącznie z męskimi gatkami, a tu takie (i na dodatek miłe) zaskoczenie. :)

Wracając do wspomnianej wcześniej Gatty, jestem wielką fanką ich rajstop, ponieważ są bardzo dobrej jakości. Jednak (szczególnie w tych grubszych) mają często dość silny ściągacz na górze i to nie pozwala mi ich nosić w obecnym stanie. Jednak i z tego jest wyjście. W tym miejscu muszę napisać o fantastycznych rajstopach Limi (firmy Gatta oczywiście) które są bardzo wygodne, a do tego mają ciekawy wzór :) Niestety jest to stara kolekcja i ciężko już je dostać :(

Kolejnym wzorem, który szczerze polecam jest model Micro Satin firmy Gabriella. Są to bardzo przyjemne w dotyku rajstopy o dużym połysku. Występują w dwóch grubościach: 50 i 100 den. Ja osobiście mam te o grubości 50 den i jestem z nich przeogromnie zadowolona.

Grube + cienkie, czyli rajstopy ze wzorem pończoch.

Kompromisem między trwałymi, grubymi rajstopami z mocna gumką, a cienkimi i bardziej rozciągliwymi są rajstopy ze wzorem pończoch (przykłady poniżej).

Jestem ich wielką fanką! Nie dość, że wyglądają oszałamiająco, to jeszcze są wytrzymałe (ponieważ większość powierzchni jest o dość dużej grubości (40-50 den) i przede wszystkim bardzo wygodne.
Cienka, górna część rajstop jest mocno rozciągliwa, co sprawia, że nie uciska brzucha, a gruby dół sprawia, że jest nam ciepło i zwiększa wytrzymałość rajstop.
Oczywiście, jak wszystko inne, mają swoje wady. Mianowicie nie nadają się na każda okazję. Wzór "pończochowy" wystaje spod krótszych spódnic i o ile na imprezę, czy też nawet na co dzień jest idealny, to na spotkanie biznesowe już się nie nadaje. Przed ciążą ich dodatkową wadą było to, że gruba część rajstop "przyciągała" czasem górną część do siebie i trzeba było je dość często podciągać i poprawiać. Dobrą radą na to jest kupno o pół rozmiaru mniejszy model niż zwykle :) Np. Osoba, która mieści się w "trójki" ale woli "czwórki", z tego typu powinna założyć rozmiar 3. Moje 4 teraz są na mnie idealne, ponieważ cienka część jest dobrze naciągnięta i podtrzymywana na górze przez brzuch i nie opada :) Polecam w pierwszej połowie ciąży i to bardzo. Mam nadzieję, że dalej się to nie zmieni, ponieważ one mi się niezmiernie podobają.

Rajstopy ciążowe

Tutaj przyznam szczerze, że temat jest dla mnie dość świeży. Od tygodnia posiadam rajstopy ciążowe Gatta Body Protect 50den i o ile jestem z nich zadowolona, to po rozpakowaniu trochę się zdziwiłam. Spodziewałam się rajstop grubych o większej ilości materiału na brzuchu, a co się okazało? Są to rajstopy modelowo bardzo podobne do tych "pończochowych" opisanych powyżej z tą różnicą, że cienka część rajstop kończy się już na poziomie pachwin. Muszę przyznać, że to mnie trochę zaskoczyło. Jednak trzeba przyznać, że tak, jak w powyżej opisywanym modelu, nie uciskają mi brzucha, co jest ich dużą zaletą. Jednocześnie większość ich powierzchni jest gruba, czyli są ciepłe (a przy dzisiejszych mrozach i wiatrach jest to duża zaleta). Zakończenie cienkiej części na takiej wysokości, jak w tym modelu powoduje, iż są bardziej uniwersalne niż "pończochowe" i nadają się do każdej mojej spódnicy i na każdą okazję (oczywiście rozpatruję tutaj spódnice o przyzwoitych długościach, a nie paski do połowy tyłka oraz okazje z ogólnie pojętego pojmowania tych "zwyczajnych" - np. na hasanie między ostami na łące się nie nadadzą).
Poniżej prezentuję okładkę opakowania tego modelu:

P.S. Czy po tym opakowaniu można stwierdzić, że od pachwin się zaczyna cienka cześć rajstop? Może i nie jestem bystra niczym górski potok, ale rzeką Ankh też pod tym kątem się nie czuję (tym bardziej, że akurat Ankh czułabym już z daleka, jak się domyślać mogą bardziej zorientowani w temacie;) ) i uważam, że to opakowanie nie wskazuje na opisywaną przeze mnie cechę.

Przygodę z rajstopami stricte ciążowymi dopiero rozpoczynam i jak tylko przetestuję inne modele, na pewno o tym napiszę.

Rajstopy to nie wszystko, czyli pończochy w ciąży

Uwielbiam pończochy. Są wygodne i piękne :) Tutaj też jest ogromny wybór wzorów i kolorów jak w rajstopach. Pończochy dzielą się (oprócz grubości oczywiście) na dwie kategorie: samonośne oraz do pasa.

Pończochy do pasa

Jak nazwa wskazuje, są to bardzo klasyczne pończochy, które wymagają dodatkowej części garderoby, jaką jest pas do pończoch (niesamowicie zaskakujące, prawda? ;) ). Są bardzo efektowne, jednak ciężko jest znaleźć pas, który będzie je dobrze trzymał i nie będzie się rozpinał. Tutaj dodam, że rozpięcie się jednej żabki to nie tragedia, ale trzeba sobie wyobrazić sytuację, gdy spada nam pończocha np. w autobusie. I co wtedy? Ja znajdując się kiedyś w takiej sytuacji dyskretnie ją podciągnęłam, a następnie trzymałam przez spódnicę, żeby nie spadła ponownie aż dotarłam do bezpiecznego miejsca, gdzie mogłam owy "kokonik na nogę" poprawić i podpiąć ponownie.
Niestety w ciąży wg. mnie one całkowicie odpadają. Pas do pończoch ciśnie, a luźniejszy opada i mija się to z celem.
To samo tyczy się pończoch, które mają pas już przyczepiony.

Pończochy samonośne

Według mnie, najlepsze z najlepszych! Dobrze dobrany rozmiar i duża grubość i jestem "w domu". Nie uciskają brzucha, bo nie mają jak i dobrze się trzymają. Współczesne pończochy samonośne są moim numerem jeden wśród wyrobów pończoszniczych. Są wygodne i trwałe (oczywiście tutaj również przychylam się do opcji "grube" lub "kabaretka" (na cieplejsze dni). Jak wiadomo, mam swoje tu i ówdzie i przy gołych nogach zdarza mi się obetrzeć uda. Niektóre panie narzekają, że w pończochach samonośnych też się to dzieje. Znalazłam na to sposób. Należy je podciągnąć wysoko (do samych pachwin) i dzięki temu obcierające się "wałeczki" są przykryte przez materiał i to pończochy ocierają się o siebie, nie skóra. Jeżeli ma się uda nawet normalnych rozmiarów bez nadmiernego tu i ówdzie, niestety zakładając pończochy kilka centymetrów poniżej pachwin, powyżej pończoch tworzą się wałeczki, które obcierają się o siebie znacznie bardziej, niż gdyby nogi były całkiem nagie. Inną opcją na uniknięcie obcierania jest założenie pończoch jeszcze niżej, jednak wtedy zazwyczaj mi spadają.
Dobrym rozwiązaniem są również szerokie koronki.

Także drogie Panie, w pierwszej połowie ciąży, aby nie uciskać brzucha, na nieco cieplejsze dni niż podmuchy orkanu Ksawery polecam grube pończochy samonośne, a zaraz za nimi różne rodzaje rajstop "pończochowych".

Mam nadzieję, że moje rady i recenzje się Wam przydadzą i życzę miłego noszenia rajstop i pończoch, nie tylko podczas ciąży :)

19 tydzień ciąży - jaka płeć - czyli wszystko wskazuje na chłopca :)

Brak i "brak" czasu

Późną wieczorową (nocną) porą zasiadam do pisania owego posta. Jestem dość zabieganą osobą i mam nadzieję, że to się nie zmieni, bo jakbym czasem nie narzekała (w końcu baba w ciąży ze mnie ;) ) lubię takie aktywne życie, gdy cały czas coś się dzieje. Oczywiście ma to swoje plusy i minusy, jak ten, że czasem czas na pewne rzeczy trzeba wyczarować z rękawa niczym iluzjonista "wyczarowuje" królika z kapelusza. Jednak wszyscy wiemy, że w kapeluszu jest drugie dno i takie też drugie dno ma "brak" czasu przy robieniu kilku rzeczy na raz. Mianowicie jest taka dość ciekawa zależność, że im więcej rzeczy robię (napisałabym robimy, ale nie chcę uogólniać, ani się wypowiadać w czyimś imieniu, bo wiadomo, że każdy jest inny i może reagować inaczej, jednak ta zasada sprawdza się w przypadku wielu moich znajomych), tym więcej mam czasu i energii dla nich :) Cudowna zależność :) Ale wszak nie o tym miałam pisać, więc przejdę do rzeczy:

USG połówkowe i płeć bąbelka

W czwartek byliśmy z moim M u lekarza na tak zwanym USG połówkowym, czyli po prostu USG robionym w połowie ciąży. Jest to jedno z najważniejszych badań w ciąży, więc wybraliśmy się do specjalisty od USG. Podczas badania lekarz powinien ocenić m.in. stan narządów wewnętrznych malucha (w tym serce, nerki i pęcherz moczowy) oraz położenie łożyska, ilość wód płodowych itd.
Przy okazji jest możliwość oceny płci dziecka, jeżeli maluch będzie mieć nastrój do pokazania się. Nasz Bąbelek miał taki nastrój i już wiemy ;)
Zacznę od symptomów niewidocznych an USG (o większości pisałam już wcześniej ale warto czasem zebrać takie rzeczy "do kupy"):
-Moje zachcianki ciążowe opierają się głównie o produkty słone (słodycze powodują u mnie mdłości i nawet zbytnio nie smakują);
-Cera mi się znacznie poprawiła (po 11 latach walki z trądzikiem jest to dla mnie niczym święto);
-Brzuch mam duży, ale skierowany do przodu;
Te wszystkie objawy spowodowały, że większość osób z naszej rodziny oraz naszych znajomych twierdziła, że chłopiec iiii...
Wszystkie te osoby się pomyliły (włącznie z nami)! Życie potrafi płatać różne figle i rzeczy, które się sprawdzały u innych u mnie nie zadziałały w ten sposób. Będzie dziewczynka! :) Rośnie nam małą Różyczka i się z tego bardzo cieszymy :)

Co ciekawe, w ostatnich dniach moje ciało wysyłało mi takie właśnie sygnały, że wbrew wszystkiemu, co naokoło się mówi, to będzie właśnie dziewczynka. Po czym tak stwierdzam? Mianowicie ostatnio wędrując po sklepach interesowały mnie wyłącznie dziewczęce ubranka i zabawki. Miałam nawet przemyślenia na temat fryzur, jakie można czesać do przedszkola. Bardzo interesująca sytuacja :)

Ot, to tyle na dziś, czas się kłaść spać i życzę Wam wszystkim miłego weekendu :)

Do kogo będzie podobne dziecko? Testy internetowe i inne takie, takie...

Dziś taki szybki post.
Po pierwsze i najważniejsze chciałam napisać, że kibicujemy kuzynce mojego M (nazwijmy ją K od "kuzynka" :P), która jest już kilka dni po terminie, właśnie ma skurcze! Kibicujmy jej z całych sił aby to już było to i nie trzeba było wywoływać porodu (zazwyczaj takie porody są dłuższe i cięższe) oraz aby jej mała oraz ona sama przeszły poród szybko i zdrowo!

To tyle słowem wstępu, a kolejnym przypadkiem dnia dzisiejszego są znalezione w internecie testy pt."do kogo będzie podobne dziecko". Nie jestem fanką testów internetowych, ale pomyślałam, że wiedząc, które cechy są recesywne, a które dominujące, można stworzyć naprawdę ciekawy algorytm, który rzeczywiście może nam powiedzieć, jakie cechy najprawdopodobniej będzie miał bobas, którego oczekujemy.
Zacznę od pierwszego testu, który to właśnie swoimi hmmm... niesamowicie "precyzyjnymi" odpowiedziami zainspirował mnie do napisania tej notki:
http://dzieci.pl/kalkulator-podobienstwa.html?qIdx=1
Wygląda on tak:

Pytań jest jak widać 17.
Odniosę się najpierw do pytania 1. Odpowiedź, którą udzieliła mi strona brzmi tak:
"Dziecko prawdopodobnie będzie miało oczy zielone, być może niebieskie lub szare, wykluczone są oczy brązowe." Jak widać jest to niesłychanie zaskakujące. Kolor brązowy oczu jest dominujący, więc, gdyby któreś z nas miało ten gen, to miałoby właśnie taki kolor oczu. Jest to wiedza z gimnazjum i no cóż, pytanie nie zaskakuje, chociaż dla kogoś, kto mniej słuchał na lekcjach może być dość ciekawe.
Idąc dalej jest kilka odpowiedzi, które są bardzo precyzyjne, a wynika to tylko i wyłącznie z tego, że odpowiedzi dotyczące mężczyzny i kobiety były takie same w owych przypadkach. Przykłady:
"Dziecko prawdopodobnie nie będzie miało piegów."
"Dziecko prawdopodobnie będzie miało włosy proste."
"Dziecko prawdopodobnie będzie miało czynnik RH dodatni."
"Dziecko prawdopodobnie będzie praworęczne."
"Dziecko prawdopodobnie będzie miało twarz owalną." - Przy tej odpowiedzi, chciałabym się na chwilę zatrzymać. Do wyboru w kształcie twarzy są tylko dwa rodzaje - kwadratowa i owalna. Moje pytanie jest takie: co z innymi rodzajami? Gdzie trójkątna, okrągła, podłużna itp..?
Pytania, na które nie ma precyzyjnych odpowiedzi, to (oprócz pytania o kolor oczu) cała tzw. "reszta", w których przypadku udzieliłam dwóch różnych odpowiedzi na pytanie i obie odpowiedzi znajdują się w wyniku. Np.:
"Dziecko prawdopodobnie będzie miało policzki z dołkami, choć istnieje prawdopodobieństwo, że u dziecka nie ujawnią się dołki w policzkach."
"Dziecko prawdopodobnie będzie miało odstające uszy, choć istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia uszu przylegających."
"Dziecko prawdopodobnie będzie miało długie rzęsy, choć mogą pojawić się też krótkie rzęsy."
Zaskakujące, prawda? Taką wróżką mogę być i bez algorytmu. Myślę, że brakowało tutaj w dużej mierze precyzji w pytaniach i np. pytań o dziadków. Dzięki nim można by lepiej określić, jakie jest prawdopodobieństwo wystąpienia danych cech. Trzeba jednak zauważyć, że test nie miał być precyzyjny. Służy bardziej zabawie, bo wiadomo, że to, co przyniesie życie, nigdy nie jest do końca pewne. Tak, jak np.sytuacja, kiedy czarnej parze (bez białych przodków) urodziło się białe dziecko:
niespodzianka przy porodzie




Chciałam napisać porównanie do kilku innych testów, ale niestety wszystkie inne internetowe okazały się płatne, dlatego też ich nie zrobiłam. Tutaj przestrzegam: czytajcie regulaminy! Ja od tego na tych stronach zaczęłam i dobrze na tym wyszłam :) Należy pamiętać, że coś, co nazywa się "darmowe", wcale nie musi takie być.



Pozdrawiam,
Całkiem Młoda Mama

P.S. Widzieliście już moje zdjęcie z 18 tygodnia? ;) Wstawiam je tutaj, ponieważ zdjęcie profilowe będzie się zmieniać z czasem :)

17 i 18 tydzień ciąży - pierwsze ruchy bąbelka.

 "Jajecznica porzucenia"

Ostatnie dni minęły bardzo pracowicie, chociaż przyjemnie. Miło jest spędzić czas ze znajomymi i czasem pogadać o większych czy mniejszych głupotach. Jedna z moich koleżanek ostatnio podłapała razem ze mną swego rodzaju "głupawkę" i w rozmowie o muzyce ponarzekałyśmy, jak mało jest współcześnie artystów, którzy się przebili i jednocześnie dalej tworzą sztukę, a nie śpiewają o jajecznicy jak bohaterka Idola w piosence o porzuceniu przez chłopaka. Przecież alegoria jajka do porzucenia jest jasna, jak żarówka firmy Osram. Wśród wielu peanów na temat jednych i narzekań na temat innych, utkwiła mi w głowie pewna sytuacja: K (jak koleżanka :P) zastanawiała się, czego lubi słuchać, a ja chciałam jej pomóc i mówię "no przecież Beaty słuchasz". Jej odpowiedź: "No... jak Beata mówi, że nie ma wody na pustyni, to ja jej wierzę". I jak tu nie słuchać piosenek z takimi mądrościami :P
Jeżeli chodzi o ogólne samopoczucie, to stanowczo próbuje mną rządzić hormon, ale go dzielnie obcasem wbijam w ziemię (tu polecam skecz Czarka Pazury "Bardzo uniwersalne tematy"- chciałam wstawić link, lecz niestety nie jestem w stanie go znaleźć w sieci). Niech się nie panoszy wariat jeden  (hormon oczywiście) xD

 Dwie tury śniadania i inne rewelacje z frontu.

Kontynuując, jedzenie dalej na przemian mnie odrzuca i przyciąga. Śniadanie muszę jeść na dwie tury. Pierwsza tura odbywa się zazwyczaj przy pomocy małej kromki chleba z masłem. Następnie następuje faza leżenia i czekania z nadzieją, że może jednak uda mi się nie zwymiotować. Po kilku-kilkunastu minutach biorę kilogram odwagi i wstaję, aby zjeść drugą turę śniadania, które już jest zazwyczaj normalnej wielkości. Tutaj zazwyczaj następuje ulga spowodowana najedzeniem i brakiem mdłości.
Na co mam ochotę? Stanowczo na piwo (ależ szkoda, że jest alkoholowe i pić nie wolno, bo pachnie mi tak, jak nigdy przedtem), pomarańcze i chrupki (najlepiej słone) lub bułki z ziarnami z całą toną masła i drugą toną pomidorów. Właściwie z tego mógłby się składać mój jadłospis.

Jeżeli już w tytule wpisałam "inne rewelacje" to pora napisać o miednicy, która sprawia, że świat staje się stanowczo mniej piękny. Dół pleców sprowadza mnie do stanu agonalnego. Momentami poruszam się jak stara babcia, wstając przez kilka minut ze stękaniem jakbym grała w tennisa. Jak dobrze, że mój M jest masażystą. Niech żyją masażyści :) Dzięki jego wysiłkom czasem mogę nawet normalnie chodzić :) Podobno jest to spowodowane rozszerzaniem się wcześniej wspomnianej miednicy. Biorąc pod uwagę, że moje biodra zawsze uchodziły za dość szerokie, to nie wiem, do jakiego momentu chcą się poszerzać. Szafy trzydrzwiowej? Do tego przeglądam internet, a tam mi wyskakuje jakże pokrzepiająca informacja:
  

bezuzyteczna.pl

 

                             
Serdecznie pozdrawiam serwis bezuzyteczna.pl, który sprawił, że myślenie o całych tych "przyjemnościach" spowodowanych ciążą i porodem staje się jeszcze bardziej ciekawe (co nie zmienia faktu, że serwis bardzo lubię przeglądać i go polecam :) ).

Dość narzekania. Miłe rzeczy też się zdarzają :) W zeszłym tygodniu w czwartek (07.11) poczułam pierwszy raz ruchy bąbelka! Ciekawe uczucie. Takie gilgotanie od środka, które się nasila, jak mój M dotyka brzucha. Od razu napiszę, iż jestem pewna, że nie były to ruchy jelit, bo to zupełnie inne uczucie. Wtedy był 17 tydzień. Podobno to dość wcześnie, ale to też oznacza, że dziecko jest silne :)

Wizyta u lekarza i podejrzenie toksoplazmozy

W ten sam dzień byliśmy również u lekarza z wynikami badań krwi. Piszę byliśmy, bo M chodzi ze mną na wszystkie wizyty za co jestem mu bardzo wdzięczna (chyba już o tym wspominałam nawet wcześniej na łamach bloga). Ja jestem panikarą, on ostoją spokoju, więc jego wsparcie jest bardzo ważne. Tym bardziej, że moje wyniki krwi były bardzo dobre, poza jednym aspektem - toksoplazmozą. W skali, gdzie wynik IGM - niepewny kończył się na 0,99, u mnie wynosił on 1,0, czyli został określony jako "pozytywny". Moja natura panikary toczyła wewnętrzny bój z rozumem o interpretację wyniku, bo przecież mógł być fałszywie dodatni.
Co to jest takiego ta toksoplazmoza? W skrócie jest to pierwotniak, który cały cykl życiowy przechodzi tylko u kotowatych.Można się nim zarazić bezpośrednio od kota, jedząc surowe mięso, w którym znajdują się cysty lub też jedząc brudnymi rękoma, kiedy wcześniej złapało się coś, co miało styczność z kocimi odchodami. Kota nie posiadam, surowego mięsa nie jem, ręce myję, to skąd ten wynik?
Na szczęście lekarz skierował mnie na ponowne badania czynnika IGM oraz IGG. Poszłam do prywatnego laboratorium z nadzieją, że mają lepszy sprzęt i wynik będzie bardzo dokładny. Oba wyszły negatywne (hurra!), przy czym IGG 0,0, a IGM ) 0,1 gdzie negatywny był do 0,54 :) Taka ulga :)

Wizyta u lekarza była okraszona krótkim USG, na którym bąbelek dzielnie nam machał, ale (równie dzielnie) zakrywał się na wszelkie możliwe sposoby i nie chciał powiedzieć, kim jest - chłopcem, czy dziewczynką. Szkoda - trzeba będzie domyślać się dalej. Jedna z moich koleżanek bardzo trafnie określiła sytuację "pomacham wam ale płci nie zobaczycie" określeniem "Siema ale nie ma". Moim zdaniem jest to strzał w dziesiątkę.

Na dziś to tyle. Już wkrótce post o nowych zakupach ubraniowych, test rajstop i zdjęcie rosnącego brzucha. Bądźcie z nami!

P.S. Więcej aktualności na: https://www.facebook.com/calkiemmlodamama

Czwarty miesiąc ciąży - planowanie nowej szafy i seks w ciąży.

Seks w ciąży i "wielki cyc"

Mówi się, że libido w ciąży spada... Mówi się, bo rzeczywistość zazwyczaj pokazuje, co pokazuje. I tak, wiem, że pewnie tego posta kiedyś przeczytają moi rodzice (serdecznie pozdrawiam ;) ) ale sądzę, że jest to dość istotny temat. Niestety w pierwszym trymestrze seks wiązał się u mnie z krwawieniem, co sprawiało, jak można się domyślić, jeszcze większe parcie na tę właśnie czynność. Tak to jest, jak coś jest zakazane - człowiek wtedy rzuca się na wszystko, co się rusza. Teraz na szczęście nic złego się nie dzieje i oby tak zostało. Mój M dodatkowo dzielnie i cierpliwie leczy moje kompleksy związane z rosnącym brzuchem.
Jeżeli już mowa o brzuchu (czy o "buniu", jak to z moim M go czule nazywamy)... Jestem dopiero w czwartym miesiącu, a brzuch mam ogromny (przynajmniej w moim mniemaniu). Po wysłaniu zdjęcia do mamy, zapytała "czy to na pewno jedno?". I aż sama zaczęłam się nad tym zastanawiać. Chociaż nigdy nie miałam figury modelki, a mojemu brzuchowi daleko do wyglądu kaloryfera Ewy Chodakowskiej (no "Ewcia" to by ze mną miała trochę pracy, oj miała...), to jednak teraz mam wobec niego mieszane uczucia. Z jednej strony ogromnie się cieszę, że rośnie we mnie mały bąbelek (lub bąbelińska), a z drugiej tempo przybierania w obwodzie jest moim skromnym zdaniem zbyt szybkie. Może zacznijmy od tego, że jak patrzę na siebie z profilu, to brzuch zrównał się z piersiami. Niby nic takiego - powiecie, a jednak jak ma się cyc wielkości dorodnej dyni (tak w klimatach jesiennych), czyli profesjonalniej określając - 75J (jak Jaaaakie wieeeelkie), to jest to swego rodzaju osiągnięcie po stronie owego brzucha. Jakie to szczęście, że oprócz biustu i brzucha, inne części ciała zostały na razie na swoim miejscu i w swoim rozmiarze.

Ubrania ciążowe

Jednak ubrania w szafie widocznie się kurczą (nie... to wcale nie ja zwiększam objętość, to one się kurczą...) i ich zasób stał się na tyle mały (2 pasujące spódnice - chociaż jedna już dogorywa i to jej ostatnie chwile sławy oraz jedna sukienka plus trochę bluzek), że przekonałam się (z trudem) do przejrzenia internetu w poszukiwaniu ubrań ciążowych.
Ubrania niektóre są naprawdę piękne, inne zabawne i pomysłowe. Podobają mi się bardzo koszulki ciążowe z ciekawymi napisami na brzuchu, np. "wkrótce wychodzę", czy "baby on board". Ja osobiście chętnie bym sobie sprawiła koszulkę gracza w ciąży (tak, wbrew pozorom ciężarne też grają w gry ;) ) z napisem "Loading" i klepsydrą lub też zarysem dziecka z pępowiną z wypełnieniem do jakiegoś poziomu, lecz takiej nie znalazłam - może sama zaprojektuję?
Na większości zdjęć mody ciążowej widnieją kobiety o figurze modelki z idealnie okrągłym brzuchem. Wiadomo przecież, że na takiej wszystko będzie wyglądało pięknie, a co z kobietami, które i przed ciążą miały ciut więcej tu i ówdzie? Moje koło ratunkowe dookoła pasa mówi stanowcze nie cieniutkim, obcisłym spódnicom. Zawsze wolałam te o kształcie litery A lub ołówkowe, ale z grubego materiału (dzięki temu moje "tu i ówdzie" mogło zostać zamaskowane). Może ktoś się zdziwi, czytając tego posta, że nie piszę nic o spodniach. Sprawa jest prosta - od kilku lat takowych nie noszę.
Jak już skompletuję sobie ładny ciążowy strój, postaram się go tutaj zaprezentować.
Wśród różnych pięknych rzeczy, można jednak znaleźć tak zwane modowe potworki (chociaż nigdy nie wiadomo, czy w ubraniu, w którym modelka wygląda pięknie, ty nie będziesz wyglądać, jak wcześniej wspominany ziemniak i nie staniesz się takim potworkiem). Bardzo chciałabym tutaj wstawić zdjęcie z jednej aukcji, ale nie chcę łamać praw autorskich, więc takowego potwora (już nawet nie potworka) opiszę i liczę na Waszą wyobraźnię (wszak trzeba ją ćwiczyć):
Sukienka szaro-granatowa, prosta i dopasowana, ale (zawsze jest jakieś "ale") pionowo, wzdłuż obu boków został do niej przyczepiony materiał w kolorze sukienki, z tym, że jest on po pierwsze połyskliwy (aaaaa!), a po drugie jest go baaardzo dużo i już na bokach jest marszczony. Po trzecie oba wielkie kawałki materiału zostały związane na brzuchu, sprawiając, że wszystko optycznie staje się o wiele większe. Wygląd całości - wielka połyskliwa kula, przewiązana z przodu.
W chwili obecnej jeszcze nie mogę się wypowiedzieć więcej na temat ubrań, bo znam je tylko z obserwacji, ale już wkrótce to się zmieni :)

Słowo na podsumowanie: Pomimo szaleńczego wzrostu bunia (niech rośnie, lepiej, żeby bąbelek się nie cisnął w środku, a miał dużo miejsca), jak patrzę w dół, to piersi (które urosły o 4 rozmiary, co stawia je na wyższej pozycji "szaleńczości" wzrostu) przesłaniają mi cały świat (wiadomo, komu sprawia to największą radość ;) ) i na razie jeszcze przez chwilę tak zostanie.