Naturalnie bez ukąszeń - jak (bezpiecznie) uchronić dziecko przed komarami

Przyszło lato, wszystko wraca do życia i... te wredne krwiopijce również. Niestety jak tylko komary zaczynają latać w poszukiwaniu świeżej krwi, ja staję się ich celem numer 1. To wygląda tak, że w pomieszczeniu może być kilka osób, a jak tylko jestem tam ja to w 90% przypadków komar lub meszka wybiorą właśnie mnie. Jakbym miała na czole wypisane "Hej! Jestem smaczna! Zjedz mnie!". Wybierając się na rodzinnego grilla zaczęłam zastanawiać się, co zrobić, aby nie dać się wyssać.
Jak to w tym okresie również bywa, wszędzie pojawiają się reklamy środków odstraszających owady. Niestety większość z nich to środki, których wolałabym unikać ze względu na skład (takie zboczenie). Poczytałam tu i tam i postanowiłam wypróbować sposób naturalny: olejki eteryczne. Przyznam szczerze, że byłam dość sceptycznie nastawiona. Wiadomo nie od dziś, że każdy patrzy przez pryzmat siebie i zastanawiałam się, dlaczego taki komar miałby nie lubić zapachu eukaliptusa. Ale spróbowałam.

Idealne miejsce do snu - słoneczne popołudnie fot. Całkiem Młoda Mama

Oto mieszanka, którą wykonałam:

Mama wraca do pracy - sposób na depresję poporodową

Depresja poporodowa czy też łagodniejsza jej wersja -baby blues, to stan z jakim musi się zmagać znaczna część kobiet. Niektóre statystyki podają, że około 59 % kobiet zmaga się z objawami depresji po porodzie, a nawet 20% z nich ma te objawy dłużej niż 72 godziny po "godzinie 0". Jednak jak mówi studenckie porzekadło: "Nie wiadomo, kto bardziej kłamie - prawnik czy statystyka." Z tego też powodu nie będę się skupiać na liczbach,a powiem, jak to u mnie było:

Przyczyny

Na początku był chaos... (albo słowo, w zależności od tego, co aktualnie wyznajemy) I tak dalej i dalej, aż dochodzimy do jakże wspaniałego okresu zwanego ciążą. Podczas wszelkich niedogodności przyszła mama jest "karmiona" zarówno wyidealizowaną wizją kobiet ciężarnych (wierzę, że gdzieś we wszechświecie istnieje kobieta, która bez mdłości i bóli kręgosłupa z uśmiechem na twarzy przechadza się po łące, wyglądając przy tym jak milion dolarów) i macierzyństwa oraz toną zakazów i nakazów dotyczących tych dwóch stanów. Właściwie, jakby zastosować się do tych wszystkich porad, to w ciąży kobieta powinna lewitować i żywić się powietrzem. Ależ nie ma ta prosto, przecież w powietrzu są metale ciężkie, to może jednak wyemigrujmy na Mount Everest - może tam jest czyste powietrze, I tak ciężarna, lewitująca nad szczytem najwyższej góry świata oczekuje swego potomka. Idziemy dalej... Poród - tu kwestię różnych wartości pominę i po porodzie. Co matka, to opinia i wszechogarniające rady dotyczące wychowania dziecka i tego, co powinna, a właściwie czego nie powinna jeść świeżo upieczona, karmiąca piersią mama w pewnym momencie może stać się przytłaczające. Moja dobra rada do przyszłych mam: nie czytajcie interetów, albo chociaż przesiewajcie zawarte w nich informacje przez swoje poglądy, bo co za dużo, to nie zdrowo. Dodając do emocjonalnego kogla-mogla szalejące hormony i wykończenie fizyczne spowodowane porodem można wpaść w depresję znacznie większą niż Żuławy Wiślane (nie ma to jak suchar prowadzącego).

Przebieg

 U różnych osób pojawia się ona w różnym natężeniu i każdy sobie z nią radzi, jak umie. U mnie wyglądało to w sposób następujący: jestem taką Zosią Samosią i mam wkodowane w głowie, że wszystko powinnam zrobić sama. Kondycja fizyczna po porodzie i fakt, że Bąbelińska większość doby była przyssana do cycusia sprawił, że nie wszystkich obowiązków domowych byłam w stanie dopilnować. Do tego dodajmy fakt, że napakowana zakazami jedzeniowymi zaczęłam popadać w stan, kiedy odrzucało mnie od wszelkiego jedzenia i jedyne, co byłam w stanie zjeść przez kilka dni, to twarożek ze śmietaną i cukrem (nie bez zmuszania się). Na pocieszenie mogę sobie powiedzieć, że to wciąż bardziej kaloryczny posiłek niż większość posiłków szpitalnych.

Ostatecznie płakałam o wszystko, a potem płakałam, że płaczę, bo jestem taka słaba przez co nie byłam w stanie robić większej ilości rzeczy i koło się toczyło.

Wygrana

Dzięki kilku osobom, ale przede wszystkim dzięki mojemu wspaniałemu M, który wykazał się ogromną cierpliwością do mnie, moich fochów i klepał po plecach mówiąc "tak, tak... będzie dobrze" powoli nastrój się poprawiał. Powoli też nauczyłam się jeść więcej niż jeden posiłek dziennie. W tym bardzo pomogły mi spacery do sklepu i pozwalanie sobie na różne nawet najbardziej "odjechane" zakupy (w praktyce często kończyło się na pojedynczym, chociaż oryginalnym owocu lub bułce). Ćwiczenia fizyczne pozwoliły mi na powrót do jako takiej kondycji fizycznej (mostek 4 miesiące po porodzie uważam za swój osobisty sukces). dodatkowo ćwiczenia fizyczne wyzwalają wytwarzanie endorfin, tak bardzo nam potrzebnych do szczęścia :). Jednak to wszystko nie wystarczało. Ja musiałam wyjść do ludzi i oderwać się trochę od wszystkiego. Przeprowadziliśmy się do innego miasta i poszłam do pracy jak Róża miała 6 miesięcy i uważam, że była to jedna z najlepszych decyzji, jakie mogłam w danym momencie podjąć. Chodziłam do pracy, a Róża w tym czasie była z moim M, który przez prawie pół roku pracował, kiedy ja byłam w domu. I tak zaczęłam znajdować czas na coraz więcej rzeczy (w tym w pewnym momencie i na tegoż bloga) oraz rozwijać swoje pasje (o tym napiszę w kolejnym poście). Kolejną sprawą jest pomoc innych - przyjmijcie ją. Naprawdę nikt nie jest alfą i omegą i naprawdę pomoc się Wam należy. :)


Tutaj wystawiam się na hejty, że jestem złą matką, bo według niektórych kwintesencją macierzyństwa jest bycie z dzieckiem 24 na dobę nie zważając na nic. Trochę szacunku do decyzji innych. Ja uważam, że ową kwintesencja macierzyństwa jest radość z każdej chwili z dzieckiem i pomaganie mu dorosnąć na wspaniałego człowieka. Jeżeli mama ma depresję, to w jaki sposób może tego dokonać? Szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko, a o to nam wszystkim przecież chodzi. Czerpiesz satysfakcję z bycia w domu? Bądź w domu. Chcesz iść na kurs gotowania? Dąż do tego, żeby tam się znaleźć. Chcesz iść do pracy i robić to, co lubisz tam? Idź do pracy. Potrzebujesz snu? Jak dziecko zaśnie to olej choć raz brudne naczynia i idź spać. Przy tym wszystkim pamiętaj o swoim małym, a zarazem wielkim szczęściu, bo dziecko to szczęście, tylko czasem trzeba się w tym wszystkim odnaleźć i jakoś to poukładać.

Jak schudnąć po ciąży?

To pytanie często stawiają sobie przyszłe i obecne mamy. Jak to było w moim przypadku? W czasie ciąży przytyłam 17 kg. Nooo pozwalałam sobie, trzeba to przyznać z pokorą. Bezpośrednio po porodzie schudłam 9 kg, a w czasie najbliższych 2 miesięcy wyrównałam wagę sprzed ciąży. Jak do tego doszło?
na początku bardzo mało jadłam. Brak czasu (mała bardzo dużo płakała) i uprzedzenia. Co do uprzedzeń: pamiętajcie - nigdy nie słuchać osób, które mówią "no, po porodzie to nic ie będziesz mogła jeść. Nie można tego, czy tamtego... Mnie to wpędziło w niemały problem. mianowicie tak się tym nafazowałam, że nie jadłam prawie nic. Dieta bardzo restrykcyjna plus brak czasu spowodowały, że nie jadłam prawie nic. To z kolei wpędziło mój organizm w stan totalnego wykończenia. Dieta restrykcyjna a kolki i tak były. I mało pokarmu. Nie polecam.

Po ogólnym kryzysie zaczęłam jeść normalnie. Bez szczególnych obostrzeń. Po prostu nie jadłam rzeczy ostrych i mocno wzdymających i w końcu mój organizm zaczął pięknie funkcjonować. A chudłam dalej (jedna z wielu zalet karmienia piersią). Po osiągnięciu wagi sprzed ciąży spadek się zatrzymał (jakie nieprzyjemne zaskoczenie). Nadal utrzymywałam przez następny miesiąc dietę. Polecam jeść dużo owoców (arbuzy i melony są bezpieczne przy karmieniu) oraz warzyw. Polecam pieczone warzywa. Kroję marchewkę, buraki i cukinię jak frytki, wsypuję na blachę, przyprawiam i dodaję trochę oleju, a następnie do piekarnika. Naprawdę można się zdziwić, jaki smaczny jest pieczony burak :)

Rozpoczęłam również ćwiczenia. To, jak wyglądał ich początek przedstawiam na tej jakże fascynującej grafice (mój kunszt w paint'cie nie zna granic xD):

Teraz jest już znacznie lepiej (dopiero po 15 minutach intensywnych ćwiczeń robię za dywan ;) ) Zobaczymy jak będzie dalej :)

Ja polecam zbilansowaną dietę, dużo wody, karmienie piersią oraz ćwiczenia fizyczne.

A tak wyglądam 3 miesiące po porodzie :) (w końcu trzeba się pochwalić, czyż nie? ;) )